Wat zijn nu emoties en gevoelens?
Hoe herken ik het verschil?
En wat brengt het mij?
En hier wordt het interessant.
Emoties worden echt onderschat want deze hebben wel degelijk een belangrijke functie. Als we tenminste begrijpen waarom we deze hebben, hoe deze tot stand komen. Emoties zijn deuren naar onze groei in bewustwording. Onze groei als mens.
En iets wat ik al van jongs af aan van mijn moeder heb meegekregen en haar super dankbaar voor ben, is dat alles wat we van onze lieve Heer hebben gekregen, heeft een functie. Dus, in jeugd gingen amandelen eruit zonder dat je ziek was, verstandskiezen (of wijsheidstanden voor de Vlamingen) werden getrokken zelfs als deze niet in de weg zaten. En mijn moeder wist intuïtief dat dit niet klopte. Dus, ja, ik heb nog mijn amandelen en mijn verstandskiezen.
Ik wil het hier hebben over niet alleen de basisemoties zoals blijheid, verdriet, angst, boosheid, walging en verbazing. Maar ook over de secundaire of samengestelde emoties zoals jaloezie, schaamte, afgunst, verbittering, frustratie, teleurstelling, schuld, spijt, opluchting, hoop, enzovoorts.
En ik heb het ook niet over natuurlijke emotionele reacties zoals angst wanneer een tijger voor je neus staat. Dan is de angst die je voelt nodig om weg te kunnen vluchten. Ik wil het hier hebben over emoties die heftig zijn, razendsnel opkomen en ongemakkelijk voelen.
Afhankelijk van onze opvoeding en cultuur waarin we leven associëren we bepaalde emoties met het idee dat ze ‘goed’ zijn, in die zin dat ze er mogen zijn, terwijl we andere emoties als ‘slecht’ ervaren en ze liever niet zouden hebben. Ik denk dan aan boosheid, jaloezie.
Als we onszelf toestaan onze emoties niet in deze hokjes te stoppen, kunnen we waarnemen wat ze ons eigenlijk willen vertellen en waar ze onze aandacht op willen vestigen. En hierin zit dus de deur.
In plaats van een oordeel te hebben of zich schuldig te voelen over deze emoties wat ons superveel energie kost, is het belangrijk om deze emoties te observeren. Want hieruit ontstaat innerlijke groei, bewustwording over wat er onder deze emoties ligt.
Ik vertel later wat gevoelens zijn, maar voor nu is het belangrijk om eerst emoties goed te begrijpen.
Zoals ik eerder zei, komen emoties ons iets vertellen. Daarom is het in eerste instantie heel erg belangrijk dat we onze emoties de ruimte geven. Emoties onderdrukken krijgt vroeg of laat een staartje.Als je alleen bent, laat dan deze emotie even stromen. Of het nu verdriet is of boosheid. Je gaat merken dat in de meeste gevallen je vanzelf tot rust komt. Juist omdat je deze emotie toelaat. Gebruik je ademhaling om terug de rust te vinden in je hoofd en lijf.
Let wel op dat het je niet verzwelgt. Dan zou ik aanraden om hulp in te schakelen al is het een vriend of vriendin.Zit je in een liefdesverbinding, dan is het belangrijk dat je partner ruimte geeft aan jouw emotie. Het kan zijn dat jouw partner zelf geraakt of getriggerd wordt. Dan is het feest! In dat geval is het goed om elkaar de ruimte te geven en als de gemoederen gezakt zijn, hier later op terug te komen.Maar kijk eens of het lukt als liefdespartner om je geraaktheid even te parkeren en er voor de partner te zijn. Bedding geven, veiligheid, vertrouwen dat het OK is dat de ander geraakt is door wat dan ook, misschien wel door iets wat jij hebt gezegd of gedaan.Dat is niet makkelijk maar wel volwassen en helend voor zowel voor degene die de emotie heeft als voor de ander én de relatie tussen jullie beiden.
Onder een heftige emotie zit meestal iets dat vanuit ‘vroeger’ komt en dat noemen we dan een onderliggend trauma.
Het kan ook zijn dat de emotie je iets komt vertellen. Bijvoorbeeld boosheid of woede. Dat betekent vaak dat je over je grens heen hebt laten gaan. En dan kan je daar weer naar kijken. Het kan dan je innerlijk vuur aanwakkeren en je stuwkracht geven. Dus, je kan je boosheid gebruiken om iets weer in ‘balans’ te leiden. Boosheid is geen negatieve emotie. Er bestaan geen negatieve emoties.
Verwelkom ze!
Het is belangrijk dat we onze emoties observeren.
We hebben dan wel de emotie, maar we zijn deze niet en dat is een belangrijk inzicht.
We hebben angst voor iets maar we zijn geen angstig persoon. We zijn boos over iets maar we zijn niet een boos persoon.
Als we ons identificeren met een emotie dan zetten we onszelf vast. Dan is er geen mogelijkheid tot groei. En dat is jammer voor jezelf maar ook voor je omgeving.
Als we onze emotie observeren, kunnen inzichten volgen. Is de emotie in de gegeven situatie normaal? Of klopt deze in het hier en nu of is er een draadje naar een vroegere moeilijke situatie? Was de situatie of voorval dan zo ernstig als de emotie liet zien?
Stel jezelf al deze vragen en luister open naar de antwoorden in jezelf. Je bent dan als het ware aan het praten met je ‘innerlijke stem’.
Het resultaat is dat op lange termijn emoties ons niet meer gaan overspoelen en we er niet aan ten onder gaan en ziek worden of depressief.
Het is een kwestie van voortdurende oefening om deze innerlijke leiding en reflectie steeds beter te kunnen beoefenen.
En dan wil ik nu afronden met kort iets te zeggen over gevoelens.
Want er zit degelijk een verschil tussen emoties en gevoelens.
Emoties zijn een chemische reactie in het hoofd, ze zijn er plots, meestal in alle heftigheid en zakken na een tijdje ook weer weg. Emotie - motion - beweging.
Gevoelens leven in je buik, zijn langdurig, rustiger van aard.
Een emotie kan dus een gevoel worden als deze verteerd is, begrepen, doorvoeld.
Ik zal een voorbeeld geven. Mijn moeder is vorig jaar in maart overleden. Ondanks ik het zag aankomen, voelde ik heftig verdriet, moest ik om de haverklap huilen. Ik kon niet over haar praten zonder heftige emoties te ervaren. Na een tijdje, dit noemen we rouw, merkte ik dat de emoties rustiger werden. Nu voel ik nog steeds verdriet maar dit voelt rustig en ik voel het in mijn buik. Het verdriet moet niet weg, het mag daar rustig zijn. Ik koester het, ik draag het.
Ik hoop dat ik jullie heb kunnen meenemen.
Veel liefs en geniet van je emoties en gevoelens! Ze zorgen mee voor onze groei!