Vroeg op voor een dagtrip door heel Bosnië en Herzegovina.
Een georganiseerde reis. We zijn met een groepje van zeven, waarvan vijf mensen alleen reizen. Ik ben verrast dat zoveel mensen alleen op reis zijn. Ik vind het best een uitdaging.
We reizen doorheen Mostar, Konjic, Blagaj, Počitelj en naar de Kravica-watervallen.

In Blagaj bezoeken we het Dervish House van de soefi’s. Helaas geen ronddraaiende derwisjen gezien.

Bij de Kravica-watervall is het tijd voor wat verkoeling. Een duik in het meer is heerlijk verfrissend op een dag waarop het maar liefst 35 graden is.


Het is een vruchtbare, maar ook vermoeiende dag. En ik ben eigenlijk wel blij dat ik niet alleen ben. Ik merk dat ik toch behoefte heb aan contact, aan het delen van wat ik zie en meemaak. De tranen prikken weer achter mijn ogen.
’s Avonds eet ik super lekkere goulash met champignons :-) in een gezellig ingericht restaurant.
Maar alleen is toch maar alleen. Ik ben dus ook weer snel buiten.
Zoveel respect voor mensen die alleen reizen, zoals onder andere mijn dochter. Ik denk dat ik dat toch niet al te vaak wil doen. Althans, zo voelt het op dit moment.
Ik zit nu nog op een superdruk en gezellig dorpsplein in Old Town. Overal mensen, geroezemoes, muziek en leven.
Maar ik ben moe en ga zo meteen naar mijn kamer.
Morgen vervolg ik mijn reis naar Visoko, het dorp waar de piramides liggen.
Nog even uitzoeken hoe ik daar moet geraken…