Dag 6 — Voelen, angst en verbinding

‍

Vandaag ben ik met Ira de Piramide van de Maan gaan bezoeken. Er sloot nog een andere vrouw bij ons aan: Jessica. Weer een vrouw alleen op reis.

Ira is een vrouw die vijf jaar geleden definitief naar Bosnië is verhuisd, omdat ze voelt dat hier haar plek is, tussen de piramides.

Eindelijk een gids die vanuit energie spreekt en niet vanuit wetenschappelijk onderzoek.

Op de top van de Piramide van de Maan doen we een meditatie. Ze vraagt of we de energie kunnen voelen en hoe anders deze is dan die van de Piramide van de Zon.

Meestal word ik ongemakkelijk van zulke vragen.

Een stemmetje in mijn hoofd dat dan zegt: Ik voel toch niks.

Maar deze keer laat ik die gedachte los. Ik adem diep in en uit en ga gewoon voelen en ervaren. Gedachteloos.

Ik kan de energie van de maan voelen. Ik hoor zelfs haar trillingsniveau.

Het voelt inderdaad heel anders dan de mannelijke energie van de Piramide van de Zon.

‍

Na de middag ga ik weer de tunnels in. De negatieve ionen en de hoge zuurstofwaarden trekken me toch wel aan. Het voelt er zo zuiver.

En deze keer volg ik de verste meditatieroute.

Hoe verder ik de gang in ga, hoe meer alleen ik ben, maar ook hoe lager en donkerder de tunnel wordt.

Ik word geconfronteerd met mijn stoere zelfbeeld.

Ik vind het toch wel eng worden.

Allerlei gedachten gaan door mijn hoofd.

Stel dat de gang instort?

Stel dat ik vast kom te zitten?

Weten ze wel dat ik hier ben?

Zouden ze me komen zoeken?

Vastberaden loop ik door. Ik wil mijn doel bereiken.

Mijn weg eindigt bij een donker gat waar ik toch moedig nog een stap verder in zet.

En plots zie ik een bordje met de woorden: STOP.

Snel draai ik me om en loop met vaste stap terug.

Ik kan wel met mezelf lachen.

Het donkere gat dat me aangaapt, vind ik best heel erg eng. :-)

Maar ik heb mijn doel bereikt.

Trots op mezelf dat ik mijn angst in de ogen heb gekeken.

‍

Buitengekomen kom ik Jessica tegen en gaan we samen nog een koffie drinken.

Met haar klikt het ook en we hebben fijne gesprekken.

Fijn om hier mensen tegen te komen met wie ik interessante gesprekken kan hebben over het leven, bewustzijn, Tantra…

‍

En omdat ik mijn berg ook vandaag niet te voet wil oplopen, heb ik al met de zoon van de eigenaar Hamdo afgesproken dat hij me komt halen.

Een appje is voldoende en tien minuten later staat hij daar. En weer is de rit gratis.

Ook met hem heb ik een diepgaand gesprek over gevoelens en bewustzijn.

Zo alleen als ik me enkele dagen geleden voelde, zo vervuld en gedragen voel ik me nu.

Alleen op reis gaan voelt al helemaal anders.

‍

’s Avonds is er een live optreden op de plek waar ik verblijf.

Authentieke Bosnische muziek.

Het zit bomvol met locals uit het dorp. De vrouwen hebben hun mooiste jurk aan en zich helemaal opgedirkt.

Heerlijk zit ik te genieten van de gastvrijheid en de Bosnische sfeer.

Slapen is toch geen optie, want mijn blokhut ligt vlak naast het buitenterras waar het feest is.

‍