Dag 7 — Liefde, draken en bijzondere ontmoetingen

‍

Mijn laatste dag hier.

Heerlijk om tussen het groen wakker te worden en de zuivere berglucht op te snuiven.

Ik begroet de Piramide van de Zon en bestel een heerlijke koffie. ☕️

‍

Ira en Jessica pikken me zo meteen op voor een bezoek aan de Temple of Love en de Piramide van de Draak.

Het was een fijne energie op de Temple of Love. En Ira garandeerde dat iedereen die op deze piramide kwam, op korte termijn zijn of haar liefde zou ontmoeten.

Hmmm… die mag zeker op mijn pad komen! Ik zeg geen nee. :-)

‍

De klim naar de top van de Piramide van de Draak was een stevige klim. Qua uitzicht en zo was er niet zoveel aan, maar het was belangrijk om na de mannelijke zonne-energie en de vrouwelijke maanenergie weer in balans te komen door de drakenenergie.

Dan hebben we dat ook weer gehad.

‍

Ik merkte dat ik gisteren al een beetje en vandaag veel meer van Ira afstand begon te nemen.

Het was fijn dat ze veel weet en veel uitlegt, maar bij sommige dingen voel ik het anders aan of zie ik het anders. Jessica ook.

Jessica doet een poging om haar ideeën te uiten, maar Ira blijft stellig haar mening poneren alsof het de waarheid is.

Ik ben hier aardig allergisch aan geworden.

Vroeger zou ik meteen tegenargumenten gaan inbrengen, maar dat doe ik niet meer. Nu ga ik gewoon over in stilte en laat het over me heengaan.

Het is een verspilling van mijn waardevolle energie als ik voel dat er geen gelijkwaardig gesprek gevoerd kan worden.

‍

Na de tour met Ira zijn Jessica en ik nog samen naar de voet van de Piramide van de Zon gegaan, naar de plek waar ze de eerste ontdekking hebben gedaan.

Het voelde goed om ons hart te luchten bij elkaar over de ideeën die Ira ons wilde opleggen.

Jessica dacht er net hetzelfde over als ik.

Dwarsdenken. Dat zouden we allemaal meer als mensheid moeten doen.

Dit zouden we onze kinderen al van jongs af aan moeten leren. Alles in vraag stellen en geen ‘waarheid’ zomaar slikken.

Voelen wat resoneert en wat niet, en dan toch open blijven staan voor alle opvattingen.

‍

We konden een stukje naar boven lopen en op een bepaalde plek was er een gat in de wand van de piramide waar een zeer hoge energie wordt gemeten.

Je kon in die minigrot als volwassene net naar binnen kruipen.

Dus uiteraard doe ik dat. :-)

Ik merk een ijskoude lucht die in mijn rug blaast. Ik ben verrast, draai me om en zie een spleet in de wand waaruit deze koude lucht komt.

Huh?

Dus er komt koude lucht van binnenuit de piramide?

Hoe dan?

Hoe bijzonder is dat?

Een man die daar bekend was, zei dat ze dat gat niet groter durven te maken om het te onderzoeken, omdat ze vrezen dat er dan zo’n grote energiestroom vrijkomt dat een menselijk brein zou kunnen ontploffen.

Het zou een energieniveau van een magnetron kunnen hebben of meer.

‍

Op deze bijzondere plek raken we aan de praat met een Nederlandse man en vrouw die daar ook zitten.

Wat een magische ontmoeting was dat.

We hebben daar heel lang gezeten en gepraat over de meest intieme zaken.

Zo veilig en kloppend voelde het.

Het toeval wil dat dit stel wilde eten op de plek waar ik logeer, boven op mijn berg. Ik krijg de uitnodiging om met hen mee te rijden.

Dat was fijn, want dan hoefde ik niet te voet naar boven. Het is tenslotte een heftige klim.

Maar ik voelde ook wat teleurstelling dat ik Hamdo niet kon bellen om me te komen halen. :-).

‍

Ik ben nog samen met het stel blijven eten en bij het afscheid kreeg ik van de vrouw een rozenkwartskristal in de vorm van een hartje.

Deze steen zou voor mij zorgen en als ik hem niet meer nodig heb, kan ik hem aan een andere vrouw doorgeven die het kan gebruiken.

‍

Morgen vlieg ik terug naar huis.

En het voelt ook goed om terug naar huis te gaan.

Het is tijd om alles wat ik hier heb meegemaakt te integreren.

Deze reis was magisch, uniek en wat een mooie mensen ben ik tegengekomen. En van Hamdo heb ik nog een mooi afscheidsappje gekregen.

Ik draag deze ervaring diep in mijn hart. ❤️

‍